vrijdag, augustus 31, 2007

Koken in de woestijn - 2


Gisteren plaatste ik een recept uit het boekje van Ashkain Skipwith. Lady Skipwith dus, leerde ik van google. Een bijzondere vrouw las ik haar necrologie. Ze is in 2003 overleden aan een hersentumor.
Ze werd in 1941 in Jaffa geboren in een Armeens gezin en groeide op in Gaza. Zij beschouwde zichzelf dus als slachtoffer van een tweevoudig historisch drama. Niet welkom in Turkije, en niet in Palestina. Ze volgde en opleiding tot verpleegster in Londen en ontmoette daar haar eerste man, een kunstschilder, met wie ze jaren lang over de wereld trok. Zij werkte als verpleegster, hij schilderde. Het huwelijk liep spaak, ze keerde terug naar Londen en werd weer verpleegster. In 1971 hertrouwde ze met Patrick Skipwith, oude Britse adel. Het stel trok met een VW Kever over land en zee naar Saoedi Arabie, waar hij als geoloog werkte. In Jeddah ontpopte Lady Skipwith zich als dinertjes verzorgende gastvrouw. Haar ervaring en recepten resulteerden in een aantal boeken. Waaronder dus Desert Cooking. Halverwege de jaren tachtig liep ook het tweede huwelijk spaak en opnieuw werd zij verpleegster in Londen. Later verhuisde ze naar Canada om haar moeder te verplegen. Zij was daar dichter in de buurt van de rest van haar familie. Een veel bewogen leven van een moedige en sprankelende vrouw. Het boekje dat ik nu in mijn bezit heb zal ik koesteren.



Tot slot even een recept:
Carrot and Cauliflower pickle

Nodig: een pond bloemkool in roosjes, een pond wortelen in de lengte in vieren gesneden, 10 tot 12 tenen knoflook, 6 tot 8 Chili pepers, ciderazijn, 2 eetlepels zout. Een grote goed afsluitbare pot of Weckfles.
Bereiding:
Zorg dat de Weckfles ontzettend vreselijk goed schoon is. Vul deze met de lange stukken wortel, tegen de zijkant gehouden met roosjes bloemkool. Steek er hier en daar een teen knoflook tussen en plaats er op decoratieve afstand de gehalveerde, maar niet ontpitte Chili pepers tussen. Los het zout op in een beetje kokend water. Maak een sapje van de een kop ciderazijn, het zoutpapje en twee koppen water, in ieder geval zoveel dat de Weckfles tot de rand toe volgegoten kan worden.
Luchtdicht afsluiten en op kamertemperatuur 7 tot 8 dagen geduld hebben.
Serveren bij vleesgerechten, of bij de borrel. Is de pot eenmaal aangebroken, dan moet hij in de koelkast bewaard worden. Handig is dus om twee kleinere eenheden te fabrieken, in plaats van alles in een grote Weckfles te proppen.

donderdag, augustus 30, 2007

Koken in de woestijn


Via omwegen is een boekje in mijn bezit gekomen met de intrigerende titel: Ashkains Desert Cookery. Het is gesigneerd door de auteur, Ashkain Skipwith en het is in 1981 in Jeddah verschenen. De recepten zijn van op dat moment populaire gerechten in het Midden Oosten. Gerechten met namen als sheikh il mahshi, een manier om courgettes te vullen, en maglubah, dat je kunt bereiden met aubergines of andere groente of zelfs vis. Maglubah betekent ondersteboven, omgekeerd. De auteur zegt dat het er dan uit moet zien als een perfecte taart, maar dat zulks nimmer het geval is, hetgeen voor de smaak niet uitmaakt. Hier het recept:

Maglubah


Nodig:
2 middelgrote aubergines, 1 pond lamspoulet, 2 koppen rijst, 1 grote ui in ringen, 4 tenen knoflook, olijfolie of zonnebloemolie, snufje harissapoeder, zwarte peper en zout.
Bereiding:
Snijd de aubergines en plakken en bak ze in wat olie een paar minuten aan beide kanten, maar ze mogen niet verbranden. Laat ze uitlekken op keukenpapier.
Bak de stukjes lam in een beetje olijfolie op een laag vuurtje tot ze aan alle kanten bruin zijn.
Voeg de gesnipperde knoflook, zout en peper en harissa naar smaak toe en laat nog vijf minuten sudderen.
Doe het vlees en de uien in een pan met dikke bodem en leg er de plakken aubergine dakpansgewijs op. Strooi er de rijst over en voeg vier koppen kokend water toe. Zet de pan op middelhoog vuur en breng het geheel aan de kook. Deksel erop en op laag pitje laten sudderen tot het vocht geabsorbeerd is en de rijst gaar.
Voor het opdienen keer je de pan boven een schotel om, zodat de rijst een bodem vormt voor de aubergines en het vlees. Dien het geheel direct warm op en geef er yoghurt bij.

Mug


Waar ik echt het land aan heb: muggen die sneaky in de nacht komen steken. Nu behoor ik tot de lieden die een grote aantrekkingskracht uitoefenen op al het steekgebeeste, maar die nachtelijke mug vind ik het gemeenste.
Zomers is mijn parfum Autan van top tot teen, 24 uur aaneen.
Alleen, op je oogleden smeer je dat spul natuurlijk niet. En daar gaan ze dan in prikken. Zit nu dus met een half dicht jeukend oog.
Engelse collega Barbie heeft er dit jaar in dat natte land ook heel veel last van. Zij adviseert Marmite te eten, schijnt een huismiddel te zijn. Maar omdat ze het heel smerig vindt heeft haar man er nu capsules van gemaakt. Ben benieuwd of ze nu bultvrij is.

Labels:

woensdag, augustus 29, 2007

Food Fashionista 2



Op een Californisch blog vind ik de Food trends voor dit jaar. Sommige zijn herkenbaar, andere zooooooo Amerikaans.

Get to know your beef. Steaks are big, even bigger than last year. But ordering one in 2007 requires a personal relationship with the steak. Where is it from? How long was it aged? Did it graze near all the best schools? What is its astrological sign? Who were its parents? This year, make sure your filet comes with a full genealogy report.

Foie gras is faux pas. And apparently even illegal in some places. Imagine a dinner raid by the SWATGADLD (Special Weapons and Tactics - Goose and Duck Liver Division). Could be messy.

Park the pomegranates. They are soooo 2006. And it is mostly because we cannot figure out what to do with that mountain of little seeds that piled up on us last year. Zouden ze daar niet weten dat je de pitten moet drogen en gebruiken om taai vlees type schoenzool mee mals te krijgen?

Kinder, gentler seafood. No more politically incorrect catch of the day. Feel good fish is in. Go ahead and have the tilapia, but leave the Chilean Seabass for your great great grandchildren to someday enjoy.

Natural foods give way to local foods.

Reality TV Food Network. Just when you thought they had cooked it all, wait until they start with the creative combinations. Be prepared to see things like Survivor Iron Chef, where they drop determined chefs onto a deserted island to see what they can cook up with sand and this weeks secret ingredient – GONGGGG - seagull droppings.

It is all Greek. Finally. I have been waiting for Greek food to be the next big thing, and it looks like this could be the year. Wont someone please open something wonderfully Greek on Atlantic Ave? Please? I will even bring my own plates to break, if that is what it takes. Daar lopen de Amerikanen dan toch behoorlijk achter, hier struikel je over Zorba, Olympia, Cleopatra en dergelijke tenten, waar je overigens zelden een Griek in de keuken zult aantreffen.

Food Fashionista


Ik sta in een glossy! Niet met foto, maar met boekje Cha cha cha, tja wat zullen we eten.. Tussen dure tassen en jassen, en blingbling dames en heren. AM, stylish, sexy en succesvol. Zowat helemaal achterin is de rubriek Culinair, die gewijd is aan Typisch Hollands eten. Ook besproken staat het kookboek Ciel Bleu van Onno Kokmeijer en Arjan Speelman, van het gelijknamige restaurant in het Okura Hotel. Zij hebben een ster. Ik voel mij er bijna eentje.

dinsdag, augustus 28, 2007

Boterbonen - 2


Het zijn haast alweer de laatste boterbonen van dit jaar. Ruime opbrengst van deze Pencil Pod of Verbeterde Mont d Or, met de ietwat platte peul, ondanks de regen. De smaak is heerlijk en je kunt ze zo leuk knapperig breken.

Kook ze beetgaar. Roer door een eetlepel kookvocht een theelepel honingmosterd los. Roer dat door de afgegoten boterboontjes. Beetje tuingroen erover knippen. Dragon, of bonenkruid, of pimpernel, of peterselie, of steentijm. Voor de geur en de smaak. Simpel genoegen.

Labels:

maandag, augustus 27, 2007

Wolken




Het schoonste, wat ik weet in de natuur,
dat zijn de wolken, als zij het licht drage' in
hun flanken en zich in de lichtzee wagen,
onbekommerde zeilers zilverpuur.

Hun edele vormen, die nooit verstarren,
maar altijd weer in andere verglijden,
hun stoeten, die zich warren en ontwarren,
als menselijk gebeure' in bewogen tijden,

zij maken de ziel blij met hun genade.
Hun diepe grotte' en stoute steigeringen,
beelden zuiverder dan alle andre dingen
het rijk der ziel, de moeder van de daden.


Henriette Roland Holst-van der Schalk (1869-1952)

---------------
Iedere dag per e-mail een gedicht? Dat kan via het vrijwilligersproject Laurens J. Coster. http://www.engage.nu/mailman/listinfo/coster-l

Labels:

zondag, augustus 26, 2007

Geitenmelk


Little boy, little boy
where wast thou born,
Far off in Lancashire
Under a thorn.
Where they sup sour milk
in a rams horn

Een nursery rhyme met bijpassend plaatje van Kate Greenaway, getekend zo ergens rond 1870-1880.
Zure melk uit een ramshoorn? Zou dat normaal zijn in Lancashire in de 19e eeuw?
Even kijken Food in England van Dorothy Hartley.
Bij ramshoorn denk ik in eerste instantie aan geitenmelk, dat volgens Hartley eeuwenlang meer gedronken werd dan koeienmelk. Door het gewone volk dan. En op de schepen die over de oceanen zeilden ging een geit mee voor de verse melk. Die hielden het aan boord beter uit dan koeien.
Maar het kan net zo goed om karnemelk gaan, restproduct van het botermaken. Het was niet ongebruikelijk om vermoeide reizigers die dorstig bij een boerderij aan klopten een glas karnemelk te geven.

Labels:

Sap


In de Sligro krijgen we deze week een vingerhoedje vers vruchtensap te proeven. Nou hebben we liever een flink glas, maar een gegeven paard....
In mijn onschuld denk ik dat de meneer voor de display en achter de tafel ons een blender probeert aan te prijzen. Maar nee, het gaat alleen om proeven. En of we wel genoeg fruit eten. Nou, daar hoeft de meneer zich geen zorgen over te maken. Met ons fruit is het wel in orde.
Recept voor ananas-meloensap:
nodig voor 500 ml: 1/4 verse ananas, 1/4 verse meloen, 3 sinaasappels, 1cm verse gember, 1 dl melk of sojamelk.
bereiding: pers de sinaasappels, schil de ananas en meloen. snijd de hardekern uit de ananas, ontpit de meloen en snijd meloen en ananas in stukken. meng het fruit in een blender tot een glad mengsel. schil de gember en rasp deze. voeg de sojamelk, gemberrasp en sinaasappelsap toe aan de ananas-meloenprut en meng het geheel tot ene gladde massa. Serveer in niet te kleine glaasjes.

Labels:

zaterdag, augustus 25, 2007

Boomspinazie


De boomspinazie is inmiddels meer dan twee meter hoog. Tegen deze achtergrond zie je de kleur niet zo goed, maar het ietwat kitscherige rood-met-groen kleurt wel aardig bij het rood van de Discovery-appels. Melde, vergeten groente. En met recht. Zeker wat betreft efficiency: veel ruimte nodig, weinig rendement en maar een keer per seizoen is de grond te gebruiken. De smaak, ach, we hebben gelukkig goede spinazie en andijvie genoeg tegenwoordig.
Henriette Davidis geeft wel een recept met melde in Die Hausfrau. Het exemplaar dat ik in huis heb kwam in juli 1888 in het bezit van ene Paula Hillmann. Ze heeft haar naam en de datum in keurige letters voorin geschreven.
Melde mit kartoffeln:
De melde moet goed gewassen worden en afgekookt, in rijkelijk water een uur verwaterd, waardoor de bittere smaak verdwijnt. Dan in een vergiet laten uitlekken. Intussen worden de aardappelen met vet en zout heel zacht gekookt. De uitgelekte groente wordt erbij gedaan, het geheel nog een keer doorgekookt, zonodig wordt het geheel met nog wat grof geraspte aardappel gebonden of wat bloem en goed omgeroerd, waarbij het toevoegen van enige koppen melk aan te bevelen is.
Ik moet toch eens op zoek naar een smakelijk recept in dit kookboek.

Spinnentijd


De spinnentijd is weer aangebroken. Ieder hoekje van het huis en de tuin biedt onderdak aan een spin. Gisteren probeerde een spin buiten een web vast te maken aan C.'s mouw. Suf beest. Een ander had het web opgehangen aan de kraan in de wc. Ook niet praktisch. Maar in het hoekje van de keukendeur naar buiten, daar kan het geen kwaad. Zal alle muggen die kant op sturen.

vrijdag, augustus 24, 2007

Hooidammer Geitenkaas


De telefoon strompelt door een stukje Ouverture Wilhelm Tell. Het is mijn oude studievriendin Marlies. Op weg van haar beeldschone pastorie in Friesland naar haar stokoude moeder in Brussel. Ze heeft haar kleindochter bij zich. Raast over 's heren wegen. Gezellig, onderbreek de reis even bij ons, stellen we voor. En zulks geschiedt. Tijd altijd te kort om bij te praten, geschenken uit te wisselen en wat te drinken. Wij zijn in ieder geval een klein geitenkaasje rijker. Geheel eko en vegetarisch stremsel, en verantwoord en ook heel Fries. Hooidammer kaas, smaakvol biologisch staat er op het etiket. En lekker..... de kaas is geen lang leven beschoren. Het papiertje hebben we nog.
www.hooidammer.nl

Labels:

Costa Elektrica


Boris is al een paar keer met verwijtende blik naast de radiator in de keuken gaan zitten. Het is nat en koud buiten. Zouden we niet eens de thermostaat een paar graden hoger kunnen zetten? Hij schikt zich in zijn lot en installeert zich in de Costa Elektrica op mijn bureau.

donderdag, augustus 23, 2007

Sexy planten




Intieme delen van bloemen in Stadsmuseum Harderwijk

Planten en bloemen kunnen een erotische uitstraling hebben. Zo blijkt uit de bloemenfotos van Pauline Snoeijs, professor Botanie in Zweden. Het Stadsmuseum Harderwijk toont vanaf 7 september in een spannende tentoonstelling 24 fraaie natuurfotos, waarop geslachtsdelen van bloemen op kunstzinnige en sensuele wijze zijn afgebeeld. Donderdag 6 september opent de fotografe deze expositie met een lezing.
Pauline Snoeijs is als hoogleraar in de botanie aan de Universiteit van Uppsala een van de directe opvolgers van Linnaeus en heeft een omgekeerde reis gemaakt: zij is in Nederland geboren en in Uppsala gepromoveerd, Linnaeus is in Zweden geboren en promoveerde in 1735 in Harderwijk. In haar boek Linnés brudkammare - The Bridal Chambers of Linnaeus- neemt Pauline Snoeijs haar publiek mee op een ontdekkingstocht langs de 24 klassen van Linnaeus seksuele systeem voor het plantenrijk. Zij maakt zichtbaar waar de voyeur Linnaeus eigenlijk naar keek.

Professor Snoeijs laat zien hoe enorm de variatie in vorm en kleur is als men heel dicht bij de bloemen komt. Het resultaat is een serie verrassend sensuele fotos waarop zowel vreemde als herkenbare vormen te zien zijn. Kunstzinnige fotos zijn samengeweven met botanische kennis, persoonlijke anekdotes en citering van Linnaeus eigen teksten. De smeuige citaten van Linnaeus maken deze ontdekkingstocht tot een erotische belevenis in de wereld der bloemen.

Openingslezing door prof. Pauline Snoeijs: donderdag 6 september om 20.00 uur in het Stadsmuseum, entree € 2,00.
Stadsmuseum Harderwijk, Donkerstraat 4, Tel: 0341-414468
Open ma-vr: 10-17 uur; za: 13-16 uur


www.stadsmuseum-harderwijk.nl

Labels:

Romeinse Champignons


Afgelopen zondag mocht ik een T-time verzorgen in museum het Domein in Sittard, naar aanleiding van hun tentoonstelling Via Via over de geschiedenis van de regio Sittard in de Romeinse tijd. Leuke tentoonstelling overigens, bent u in de gelegenheid er heen te gaan: doen!
De T-time bestaat uit een verhaal en proeverij. Want praten over eten is natuurlijk niks als je niet ook de papillen aan het werk kunt zetten. De Romeinse keuken is voor nieuwelingen altijd weer een verrassing van zoet/zout/scherp. Zoals dit recept voor champignons, een aanpassing van het oorspronkelijke recept van Apicius. Heerlijk als borrelhap of voorgerechtje op toast trouwens.

Champignons met honing

Nodig:
500 gram champignons
1 eetlepel zwarte peper
paar takjes lavas
2 eetlepels honing of iets meer
vissaus naar smaak (Nam Pla, Thaise vissaus is een goede vervanger).
scheut olijfolie

Bereiding:
Poets zonodig de champignons schoon en verwijder het uiteinde van het steeltje. Snijd ze in vieren. Doe de olijfolie in de pan met de stukjes champignon. Voeg snel de peper en honing toe en dan de fijngehakte lavas. Laat dit even sudderen en doe er dan de vissaus bij. Niet suf laten worden. Er moet een mooie mengeling ontstaan van het zoet van de honing met de scherpte van de peper.

Labels:

woensdag, augustus 22, 2007

Vijgen


Tegen een zuidmuurtje hebben we een vijg staan. Dankzij de warme weken eerder dit jaar zijn de vruchten al behoorlijk groot. Maar vandaag, met dat herfstige weer, heb ik er een hard hoofd in of ze nog rijp zullen worden dit jaar. Wat nodig is: twee weken een paar uur stevige zon er op.
Vijgen werden hier al in de Romeinse tijd gegeten. Voor dit tijd hebben we er geen sporen van gevonden. Maar of de Romeinen hier ook de bomen planten is niet zeker. Tenslotte zijn gedroogde vijgen goed te transporteren. De pitjes zijn onder andere gevonden bij het Romeinse badhuis in Maastricht, in wat vermoedelijk de latrine achter het badhuis was. Dankzij archeologisch en botanisch ondezoek weten we dat soort spannende details.

dinsdag, augustus 21, 2007

Betuwse kwets


Van George kreeg ik Betuwse kwetsen uit zijn tuin aan de Linge. Prachtige kleine pruimen met een waas over de schil. Om jam van te maken, of om op likeur te zetten, of clafoutis van te maken, of kwetsenvlaai. Maar dit kun je er ook mee doen:
Pruimen halveren, pit eruit, in half water, witte wijn en iets suiker laten opkoken en direct het vuur uitdraaien, het mag geen prut worden.
In ovenschotel. Deeg maken van gemalen amandel, suiker en geklopte eiwitten. Met een spatel over de laag kwetsen. Oven op 180 graden. Deeg in pakweg een kwartier laten garen. Hangt er een beetje vanaf hoe dik de deeglaag is. Warm en koud zeer smakelijk en voedzaam.

zondag, augustus 19, 2007

Stamboekvarken


Laten we ons bestand aan consumptievarkens langzaamaan ombouwen naar een kleiner bestand stamboekvarkens. Vroeger had je per streek verschillende varkensrassen die aangepast waren aan de omstandigheden, zoals klimaat, voedsel, ruimte. Varkens die in de herfst de bossen in werden gestuurd om lekker eikels te eten, want dat was goed voor de smaak.
Die oude rassen zijn bijna niet meer te vinden. In het Britse blad Country Living kwam ik deze oude soorten tegen. Er zijn vast in ons land ook verenigingen van hobbyvarkenshouders die nog oude rassen fokken. En dat fokken dan graag biologisch en voor de slacht als het kan. In Engeland kun je van de stamboekvarkens pedigree pork- vlees krijgen, kijk maar op de website: www.britishpigs.org.uk.
Wanneer gaat Nederland om?

Labels:

zaterdag, augustus 18, 2007

Syden Hempje - 2



Het Syden Hempje laat haar appels vallen en we concluderen dat ze rijp zijn. Kleine prachtig gekleurde appels. Het zijden hemdje laat zich wegpoetsen, waarna een diepe glans tevoorschijn komt. Ze zijn vlezig, beetje melig (wat vroeger gewaardeerd werd en nu niet zo lekker wordt gevonden) en hebben een frisse nasmaak. Welkome aanwinst in de tuin.

Labels:

vrijdag, augustus 17, 2007

Bessen


Om de hoek halen wij prachtige bessen, die uit onze tuin zijn allang verdwenen in de magen van merelnestjes en een beetje voor ons zelf.
Allemaal heel gezond hoor, anti-oxydanten, mineralen, vitaminen, maar laten we wel zijn, we eten dit vooral vanwege de heftige smaak en heftige kleur. Smullen dus.

Blauwe bes, per 100 gram: 20 calorieen, 2 gram suiker, 7 gram vezels, 300 mg kalium, 20 gram vitamine C.
Aalbes, per 100 gram: 35 calorieen, 7 gram suiker, 4,5 gram vezels, 35 mg calcium, 280 gram kalium, 45 mg vitamine C.

Labels:

donderdag, augustus 16, 2007

Hete Bliksem


De te vroeg geplukte Notarisappel hebben we samen met de laatste Santee's gekookt, het oud-Hollandse gerecht Hete Bliksem. Daar moet dan eigenlijk nog wat stroop door.

Van Wannee moet je het zo doen:
Appelen met aardappelen
Nodig: twee kilo zure appelen (of een kilo zure en een kilo zoete appelen), twee kilo aardappelen, 80 gram reuzel, zout naar smaak.
Bereiding: schil de aardappelen, was ze en snijd ze in vieren. Zet ze op met zoveel kokend water, dat ze bijna half onderstaan. Voeg er de geschilde en aan stukken gesneden appelen, waaruit de klokhuizen verwijderd zijn, en de reuzel bij. Laat alles samen op een zacht vuur in ongeveer een half uur gaar koken en stamp het door elkaar.


Wij namen dus eendenvet in plaats van reuzel en voegden wat uitgebakken scharrelspekjes toe. En in plaats van te stampen roerden wij het spul even goed dooreen, zodat het nog wat beet had. Sla en een saucijsje erbij, ouderwets lekker.

Labels:

woensdag, augustus 15, 2007

Courgettes


De Costata Romanesco's leveren iedere dag wel een paar prachtige courgettes. De vriendenkring wordt ruim voorzien. Want iedere dag courgette eten gaat mij iets te ver. Babycourgettes met bloem gaan in de oven met een beetje kaas in de bloem, of zelfs een stukje gerookte eendenborst en wat kruiden.
Van Claudia Roden (de Joodse Keuken) leer ik dit recept:
Concia di zucchine voor zes personen.
Nodig: 750 gram courgettes, olijfolie, 3 tenen fijngehakte knoflook, flink wat blaadjes verse fijngescheurde basilicum, 4 eetlepels wijnazijn, zout en peper.
Bereiding: Snijd de uiteinden van de courgettes en snijd ze dan diagnoaal in plakjes. Bak ze snel - in een paar keer - om en om in deh ete olijfolie tot ze goudbruin zijn. Schep ze uit de olie en laat ze op keukenpapier uitlekken. Bak de knoflook of laat die desgewenst rauw. Leg de courgettes in een schaal en bestrooi iedere laag met knoflook, basilicum, azijn, zout en peper. Laat een paar uur marineren en serveer koud. De courgettes blijven en paar dagen goed.
Variaties: Voor een pikante versie doe je aan het begin een klein chilipepertje (kunt u Calabrese peper krijgen, des te beter) in de olie. Dat bakt dan gezellig mee met de courgetteplakken.

Labels:

dinsdag, augustus 14, 2007

Of je worst lust


Vorige zomer brachten wij enige tijd door in de omgeving van Beaune. Iedere week gaan we even naar de markt vanwege de kaas, groente en deze worstkraam. Worst van ezelvlees, geit, rund, schaap, varken. Met kruiden, of peper, of knoflook of allemaal of niet. Gerookt, gekookt, gedroogd. En allemaal heerlijk. Je mag proeven en keuren en overleggen. Wat een feest. Krijg acuut wegwee.

maandag, augustus 13, 2007

Bladkool


Bladkool is minder handig te bewaren, maar op het veld kun je er steeds van plukken. Dus voor transport en opslag is de sluitkool handig, voor de moestuinbezitter is de bladkool een vreugd. Bijvoorbeeld om dit recept mee te maken:
Bladkool uit de wok:
250 gram kraakverse groene bladkool fijn gesnipperd; 1 bosje fijngehakte peterselie; 1 bosje lente-uitjes in ringetjes - 3 teentjes knoflook uit de knijper - 2 fijngehakte sjalotten; scheutje olijfolie, peper en zout, en indien nodig een kopje bouillon (rund).
Bereiding: verhit de olie in een wok en fruit hierin zachtjes de peterselie, lente-uitjs, knoflook en sjalotjes. Doe er de kool bij en schud alles goed door elkaar. Voeg zout en peper naar smaak toe. Indien de kool wat aan de taaie kant is - laat in het seizoen - doet u er een kopje runderbouillon bij en laat het geheel een paar minuten zachtjes stoven.
Dit recept is heel geschikt vor mergkool, eeuwig moes, palmkool.

Labels:

zondag, augustus 12, 2007

Rozen op zondag


Prachtig weer en dankzij de regen van vorige week zijn de rozen weer fris en vol geurende bloemen. Dolce far niente in de tuin verder vandaag.

zaterdag, augustus 11, 2007

Appelgelei


Ronduit idyllisch is het kinderleven in de liedjes van Rie Cramer. Een onbezorgde jeugd in grote tuinen met veel speelgoed, zorg en liefde. De zon schijnt altijd en de kinderverdrietjes zijn zo getroost. En wat betreft het eten?
Tontijntje mag mee met mamaatje taartjes gaan eten, met room en gelei en krijgt er wel twee. Een lieve moeder kookt speciaal voor haar zieke kindje pudding met bessensaus. Kindjes eten een eitje aan het ontbijt en rapen appels, zodat mama morgen appelgelei kan maken. Morgen pas? Waarom nu niet? Dat blijkt uit het recept: eerst appelmoes koken, dan een nachtje laten uitlekken en van het sap - dat je wel moet opvangen natuurlijk ook al staat dat niet in het recept - gelei maken.

Appelgelei

Men schilt anderhalve kilo zure appelen, ontdoet ze van de klokhuizen en snijdt ze in vierkante stukjes, die men, na ze gewasschen te hebben, tot moes laat koken in 1 liter water.
Daarna laat men het in een flanellen zakje een nacht uitlekken. Dan neemt men op ieder pond nat 350 gram witte suiker en het sap van 2 citroenen. Dit laat men te zamen en klein uur koken, terwijl men nu en dan afschuimt. Men laat de massa in glazen koud worden, legt er en stukje wit papier met brandwijn doortrokken, overheen en sluit het glas met een stuk perkamentpapier.
uit: De bekwame keukenmeid Nieuw burger kookboek, bewerkt door Johanna Rijneman. 6e geheel herziene druk uit ca 1930. Het oorspronkelijke boek dateert uit 1909

Labels:

vrijdag, augustus 10, 2007

Soep-Hein




Het lied van Soep-Hein was een van die krakers die thuis regelmatig gezongen werden. Onderdeel van de Struwwelpeterchens, die in 1844 door de Duitse arts Heinrich Hoffman voor zijn driejarige zoontje Carl als Kerstgeschenk werden gedicht en getekend. Lees de details op de Duitse wiki. Soep-Hein heet daar trouwens Suppe-Kaspar, zoals je op het plaatje kunt zien. Maar om wat voor soep gaat het hier?




Niet het bordje kippensoep zoals wij dat nu uit een pakje of blik toveren, of cup-a-soup. In de 18e eeuw is Suppe in de Duitstalige gebieden de omschrijving voor een schijf brood in een diep bord, met daarop een plak vlees of een visfilet en daarover erwtenbouillon of andere groenten- of vlees bouillon.
Op de tafel die Hoffman tekent is het duidelijk dat het om een maaltijdgerecht gaat en niet om een voorafje. Kijk maar bij Philipp die schommelt en het tafelkleed meetrekt.



Een terrine op tafel en mes en vork. Wat zegt Henriette Davidis in 1872 over soep in Die Hausfrau? Bij het koken van de soep moet je rekening houden met het aantal mensen aan tafel als je de hoeveelheid vlees bepaalt. Zij geeft recepten voor rundvlees- en kalfssoep, maar ook heel veel soep op basis van grutten, rijst, aardappelen, in combinatie met bonen. Niet de verfijnde bouillons die wij kennen.
Neem nou het recept voor Karnemelksoep met roggebrood en bloem, een middag- en avondsoep: Korsten en resten van roggenbrood worden met wat anijszaad in water heel week gekookt, waarbij men op twee uur rekenen moet. Dat moet de karnemelk waarin de bloem is geroerd worden toegevoegd en zo lang geroerd tot de soep, die ook nog wat zout kan gebruiken, goed doorkookt. Is de karnemelk sterk met water verdund, dan kun je de smaak met enkele kopjes gekookte melk verbeteren. Reken op een tot anderhalf uur kooktijd.

Bij voorbaat gooi ik mijn lepel neer! Loop met die nare soep maar heen, ik wil geen soep meer eten, NEEN!

Labels:

donderdag, augustus 09, 2007

Eten in Wales


Zo een vakantiekookboekje. Klinkt leuk, doe je er ooit wat mee? Het ziet er bejaard doch ongebruikt uit. De vorige eigenaar was of een spatvrije kok, of misschien wel een vakantieromantica. In ieder geval prijkt het nu in mijn collectie weesboekjes.
Staan er eigenlijk smakelijke recepten in? Bij het bladeren stuit ik - dol op zelfgemaakte worst - op Glamorgan worstjes. Maar dat blijken een soort kaaskroketten van het soort waarvan je prettigere recepten hebt. Het bakwerk gaat verder met veel reuzel gepaard. Ook niet echt wat voor mij. De lamskoteletten, forel en zalm zijn ook al niet opvallend.
Opmerkelijker zijn de recepten voor kokkels, zeewier en gegrilde Sint Jacobsschelpen. Al zou ik die laatste nooit met knoflook én aardappelen en melk bereiden.

De soepen en stoofpotten
zijn meer naar mijn smaak. Zoals deze cawl:
Nodig: 2 pond lamslappen met bot, half pond uien, 2 preien, half pond wortelen, half pond pastinaak, half pond raapjes, 2 pond aardappelen. Zout en peper.
Vet verwijderen en het velees een uur in het water koken. Vet eraf scheppen. De groenten schoonmaken en kleinsnijden en bij het lamsvlees in de pan doen. Zout en peper naar smaak erbij doen en laten sudderen tot alles goed gaar is.
Specerijen en kruiden worden niet gemeld, maar van mij mag u er rustig wat tijm, of lavas, of wijnruit of allemaal naar smaak bij doen en dan bij het opdienen nog wat peterselie.

Labels:

woensdag, augustus 08, 2007

Il faut lire Marx!


In de gesprekken die links en rechts gevoerd worden over hoe ver de mens van de voedselproductie, de bron af is komen te staan duikt het woord vervreemding, zoals bedoeld door Karl Marx, op.

Bij die naam moet ik altijd even denken aan de keer dat vader ons meenam naar Rome, om daar oud en nieuw te vieren 1968-69. We gingen eerst naar Mantua, waar hij nog een zakelijke bespreking moest voeren. Na aankomst waren we voor een avondbezoekje thuis bij de familie F. uitgenodigd. Moeder en zus riepen dat ze daar te moe/ziek voor waren. Dus vader en ik gingen alleen. Gezellig, ze spraken ook Frans.

Na enige tijd duikt een van de zoons op, die in Bologna studeert. Het gesprek kwam op Karl Marx. Mijn aanzien stijgt opmerkelijk wanneer ik vertel dat wij Marx en Engels gewoon op school bij geschiedenisles hadden behandeld. Mijn ego wordt aanzienlijk opgevijzeld door de bewonderende blikken, wanneer ik vertel dat tijdens de werkweek in Trier wij ook het Karl Marx huis bezochten. Een pelgrimage noemt hij het. Mijn Frans wordt aanzienlijk beter dankzij alle glaasjes Amaretto die mama F. inschenkt.
Vader en ik nemen een taxi terug naar het hotel. Student F. buigt zich voorover en fluistert mij toe: Il faut lire Marx!

Nog een keer heb ik hem gezien. Op televisie. In een kooi met een stel andere verdachten. Tijdens het monsterproces tegen de Rode Brigade. Levenslang achter de tralies. Zou hij Das Kapital mogen lezen?

dinsdag, augustus 07, 2007

Animal, Vegetable, Miracle!


De Amerikaanse schrijfster Barbara Kingsolver verhuisde met haar gezin van Arizona naar een boerderij in de Apalachian country. Om daar een jaar lang van het land te leven met de seizoenen mee. Geen cola, geen chocola, geen producten met foodmiles. Alleen wat de lokale boerenmarkten en winkeltjes opleverden en wat ze zelf produceerden kwam op tafel. Ze leerden kaas maken, kalkoenen en kippen houden, slachten en verwerken, ze verbouwden graan en groenten en fruit.
In haar boek doet ze per maand verslag van haar belevenissen en ze geeft intussen ook veel informatie over de boerenstand in Amerika. Met af en toe informatieve bijdragen van haar man Steven Hopp en recepten van haar dochter Camilla.
Je steekt er veel van op. Niet alleen over het boerenleven, maar ook over hoe Amerika zichzelf langzaam wurgt door exorbitante consumptie. En de recepten zijn ook leuk. Ze zijn te vinden op www.AnimalVegableMiracle.com

maandag, augustus 06, 2007

Forel op z'n Romeins


Voor de T-time die ik zondag 19 augustus in museum het Domein ga verzorgen zit ik een receptenboekje te maken. Het is erg warm buiten, dus mijn gedachten gaan direct naar een visrecept. In de buurt hebben we een forellenoord, dus een verse vis is zo gescoord. Vrij naar Apicius kun je er dit van maken:

Forel met hazelnotenvulling
Nodig:
4 (beek)forellen, 200 gram hazelnoten
1 bosje fijngehakte munt, 1 theelepel komijnzaad
1 eetlepel versgemalen peper, 1 eetlepel honing
zout maar smaak, olijfolie

Bereiding
Verwarm de oven voor op ca 220 graden Celsius (200 voor een hete lucht oven)
Maak de forellen schoon, spoel ook de binnenkant goed uit en droog ze af met keukenpapier
Hak de noten fijn en meng daar de fijngeknipte kunt, komijn, peper, honing en zout door.
Vul de forellen met het notenmengsel en maak de buiken dicht met een saté prikker.
Smeer een ovenschaal in met olijfolie en leg daar de forellen in.
Zet de schaal in het midden van de oven en bak de forellen in circa 30 minuten gaar. Als de bovenkant te knapperig wordt, legt u er een stukje aluminiumfolie op.
Dien de forellen zo warm mogelijk op.

zondag, augustus 05, 2007

Animal, Vegetable, Miracle


Veel te mooi weer om achter de computer te zitten. In de schaduw, groot glas sap, lezen: Barbara Kingsolver: Animal, Vegetable, Miracle, our year of seasonal eating.
Fabelachtig leuk en onderhoudend boek over gezin dat zichzelf voorneemt een jaar lang alleen eigen verbouwde/gefokte dieren en streekproducten uit het seizoen te eten. Doorspekt met informatie over landbouw in USA, waar het gillend uit de hand loopt, biologisch boeren en recepten. Verslag volgt.

zaterdag, augustus 04, 2007

Notarisappel - 2


Vanmorgen een van de Notarisappels geplukt. 307 gram weegt dit exemplaar. Opensnijden en proeven. We hebben hem te vroeg geplukt, want hij is nog wel erg zuur, maar van dat lekkere Granny Smith-zuur. We besluiten de rest met de Santee piepers mee te koken in stukjes om te kijken hoe hij zich dan gedraagt. Het vlees is namelijk vrij stevig en dicht. Niet echt melig, zoals de Zoete Ermgaard. Verslag volgt.

vrijdag, augustus 03, 2007

Notarisappel


In de zestien jaar dat we nu in de Bommelerwaard wonen hebben we heel wat hoogstamfruitbomen ten prooi zien vallen aan verwaarlozing. Jammer, want ze horen bij ons culturele landschappelijke erfgoed. Oude rassen verdwijnen zo uit het zicht en de keuken. Maar gelukkig kom je nog mensen tegen die een oude boom vertroetelen. Gisteren was ik ergens waar nog een meer dan honderd jaar oude Eva-appel staat.
Zelf heb ik oude rassen geplant, maar halfstammen, zodat ik ze ook zelf kan plukken. Dit jaar draagt de notarisappel voor het eerst vrucht. Mooie grote appels met een frisgroene kleur en een lief blosje.

Labels:

donderdag, augustus 02, 2007

Voetbalvandalisme


Balbezit is bij voetbal belangrijk. Wie de bal heeft kan een doelpunt gaan scoren. Wat heeft dat met mijn moestuin te maken, vraagt de lezer zich nu af. Kijk, onze buren hebben een voetbalveld in plaats van een moestuin of boomgaard. Met echte doelpalen. Maar zo'n bal, die vliegt natuurlijk alle kanten op. Ik bedoel, het zijn niet van die goede mikkers. En ondanks het ruim bemeten speelveld en afscheidingshagen belandt dat ding natuurlijk regelmatig in mijn moestuin.
Vroeger was het zo, dat als je bal bij de buren lag, je even aanbelde en vroeg of je hem mocht halen. Maar dat is hier nogal een omweg en waarom zou je wachten. Je pakt het ding snel. Buigt de haag om, stapt door de zaaibedden ongeacht of daar nou iets groeit, het gaat tenslotte om het balbezit en het spel. En de lol van de jeugd. Dat is ook heel belangrijk. Zeiden ze zelf gisteren, toen de bal weer eens aan onze kant lag.
Als ik alle keren dat ik de bal in handen heb gekregen de bal als bezit had beschouwd, had ik nu meer ballen dan op de foto. Balbezit, daar gaat het toch om?
Welke vaderlandse dichter zei ook weer: kinderen zijn hinderen?

voetbalvandalisme balbezit

woensdag, augustus 01, 2007

Buienkans?


Gratis krantje in de brievenbus. Met half oog lees ik de advertentie. Buienkans. Past wel bij deze zomer.

Kiwi



Zit nogsteeds te lezen in Kings & Cabbages. Hoofdstukje over de kiwi. Eigenlijk een beetje een zurige groene vrucht, die prima is om te combineren met ander fruit. De nieuwe golden kiwi smaakt mij beter. Boordevol gezonde dingen, dat wel.
De plant groeit in het wild in de bergen en heuvelachtige streken van Zuid West China. In de herfst gaan de boeren ze oogsten voor eigen consumptie en de markt. Dat doen ze al tenminste vanaf de 7e eeuw zo. Deze vrucht heette toen apenperzik, omdat de makaken er ook niet vies van waren. Zoveel is er niet veranderd in deze traditie, nog steeds plukken de Chinezen de wilde vruchten zoals wij bramen en bosbessen uit de natuur halen.

In 1899 kwam een Britse plantenjager, Ernest Henry Wilson, naar China en hij stuurde zaden naar een kwekerij in Chelsea. Nieuwe planten uit China waren erg populair in Europa in die tijd en de kiwi kreeg de naam Chinese kruisbes mee. De populariteit was voornamelijk vanwege de decoratieve eigenschappen van de plant, niet de consumptie van het fruit.

In de jaren dertig van de vorige eeuw komen de eerste consumptiekiwis op de markt. De naam kiwi kreeg hij pas in 1959 toen boeren in Nieuw Zeeland ze massaal gingen kweken.