zondag, juni 15, 2008

Dadels


Opmerkelijk nieuws in Science. De Israelische onderzoekster Elaine Solowey stopte in januari 2005 drie dadelpitten in potgrond en nu is er een keurig boompje. Dat valt te verwachten, maar in dit geval is het bijzonder, omdat het tweeduizend jaar oude pitten uit de opgravingen van Masada zijn. Die opgravingen vonden plaats in de jaren zestig van de vorige eeuw. Masada bevindt zich op een plateau 434 meter boven de spiegel van de Dode Zee. De nederzetting is waarschijnlijk door koning Herodes 40 BC gebouwd als verdedigingswerk en viel in het jaar 73 na driejarig beleg in Romeinse handen. Flavius Josephus heeft het verhaal van het beleg uitvoerig beschreven.
De bewoners van Masada hebben zich niet massaal overgegeven, maar pleegden ook niet collectief zelfmoord. Sommigen hebben zich verstopt in grotten in de berg, want bij de opgravingen kwamen onder de ruine 25 skeletten tevoorschijn. En daar zijn ook de dadelpitten gevonden. Die moeten dus dateren van voor de val in 73. C14-datering bevestigt dat. In die tijd hebben er dadelpalmbossen gestaan langs de Jordaan.

De onderzoekers hebben inmiddels uitgevonden dat ongeveer de helft van het genenmateriaal van deze oer-palm overeenkomt met de huidige dadelpalmen. Op dit moment weten de onderzoekers nog niet of het om een mannetje of vrouwtje gaat. Is het laatste het geval, dan willen ze proberen vruchten te kweken en te kijken hoe die er uit zien en wat de eigenschappen daarvan zijn.
Naast voedingsstof en zoetstof werden er in de oudheid ook medicinale krachten aan de dadelpalm toegedicht.

De Masada-dadelpitten zijn zeker niet de oudste archeologische vondsten. In het midden-paleolithicum stonden er al dadelpalmen bij Shanidar in Irak. En in 2050 leverden de dadelplantages in Ur ruimschoots voldoende dadels op.
Herodotus schrijft dat hij overal tijdens zijn reizen dadelpalmen tegenkomt, die de mensen suiker, voedsel en wijn, in feite alles wat ze nodig hebben verschaffen.
Plinius beschrijft de verschillende soorten dadelpalmen die hij kent, in het bijzonder de caryotae, die vooral rond Jericho in Judea groeide en een hoge opbrengst had. En juist deze sappige dadel gebruikt Apicius het liefst in zijn recepten.

Labels:

2 reacties:

Blogger Schnuppschnuess zei...

Das ist ja mal wieder ein hochinteressanter Artikel. Unglaublich, dass es tatsächlich möglich war, die Dattelkerne zum Leben zu erwecken. Da sieht man wieder, was die Natur so alles vermag. Ich habe schon immer eine große Achtung vor den Pflanzen gehabt und jetzt zeigt sich wieder einmal, warum. Wahre Überlebenskünstler sind sie. Manchmal, wenn ich sehe, wie auf Mauerwerk ein blühendes Blümchen sitzt oder ganze Birkenbäumchen wachsen, wenn sich durch Asphalt und Beton Äste recken, dann bin ich immer ganz gerührt.
Im März waren wir in Marokko, da haben wir viele Datteln gegessen und die schönen Oasen mit ihren Palmenhainen gesehen.

16 juni 2008 om 18:59  
Blogger Lizet Kruyff zei...

Het lijkt mij ook een geweldig experiment om te doen, proberen of je zo'n oud zaadje tot leven kunt wekken. Ik ben erg benieuwd of het een vrouwtjesboom is en ze er vruchten aan kunnen laten komen.
Toen wij een paar jaar geleden in Damascus waren, hebben we ook dadelpalmen gezien en in suq allerlei verschillende soorten gezien en geproefd. Gelukkig kunnen we hier bij onze lokale Marokkaanse kruidenier medjools krijgen, die vind ik het allerlekkerste!

17 juni 2008 om 07:29  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

<< Homepage