dinsdag, juni 17, 2008

Kersentijd


Hier eten we alle dagen verse kersen uit de boomgaard (www.debetuwsekers.nl) en ze smaken voortreffelijk, als ontbijt, tussendoortje en toetje.
Dit schrijft le ami des jardins in juni 1951
Il est revenu le temps des cerises. Volgens mij is dat ook de titel van een liedje.
Er staat een recept voor de echte clafoutis, en voor een compote met wijn, een van oorsprong Engels recept. Dat is wel leuk, een Engels recept in een Frans tijdschrift. Beetje omgekeerde wereld, zou je zeggen.
Soupe de cerises a l Anglaise.
Kort de steeltjes van de kersen in, maar verwijder ze niet helemaal. Doe ze in een zilveren of aluminium kom (wat zou er mis zijn met kristal?). Het mag in ieder geval geen roestend vat zijn. Giet er genoeg rode wijn over om ze net te bedekken. In het originele recept staat claret oftewel Bordeaux, maar ik zou liever een bourgogne nemen. En doe er suiker naar smaak bij. Laat het geheel een paar uur koelen.
Vervolgens moet je de kersen er uit halen en de wijn op een hoog vuur tot de helft inkoken. Dan doe je er een eetlepel rodebessengelei bij, die in de wijn moet oplossen. Vervolgens giet je alles weer over de kersen en laat je het geheel opnieuw afkoelen. Dis dit nagerecht heel koud op met kleine koekjes of wafeltjes.

Labels:

2 reacties:

Blogger Yvon zei...

Grappig recept. Wat doe jij bij clafoutis Lizet: pitten erin laten zitten of eruit?

18 juni 2008 om 12:41  
Blogger Lizet Kruyff zei...

Pitten laten zitten volgens dit recept, deden we vroeger ook, wat ik niet deed, maar wat ze hier voorstellen: de ovenschaal met boter dik insmeren en daar de kersen netjes op rij insteken dicht opeen. Dan voorzichtig het deeg erover (200 gram meel, 3 hele eieren, 450 gram suiker (enpoudre), een theekopje lauw water, 70 gram boter)zodat de kersen blijven zitten. Deze clafoutis uit de Auvergne is dus niet die puddingachtige flan-variant, m aar meer een kersentaart.

18 juni 2008 om 13:09  

Een reactie posten

Aanmelden bij Reacties posten [Atom]

<< Homepage