maandag, april 20, 2009

Goud


Altijd ben ik ge-intrigeerd geweest door de titel van het Magnum Opus van J.G. Frazier uit 1922 over alles wat met religie en magie te maken heeft. Het heet The Golden Bough en ik bezit al jaren een ingekorte versie. The Golden Bow slaat op de maretak. Maar die is groen met witte besjes. Waarom dat goud? Deze winter kocht ik als gebruikelijk een bosje maretakken voor de Kerst. En eerst liet ik die in huis drogen. Gebeurde niet veel, de besjes vielen er een beetje af en een enkel blaadje. Half januari verhuisde het bosje naar buiten, waar ik het aan een spijker in de schuurmuur hing. En kijk. Nu is het goud, het groene goud van de Kelten.
Rond de Zonnewende hingen die kransen van maretak aan hun deuren, wil de overlevering. Als symbool van het lengen van de dagen, van de zon. In het vroege voorjaar verkleurt het groen dus kennelijk naar goud. Een experiment voor volgend jaar.

Labels:

2 reacties:

Blogger MariĆ«lla zei...

En heb je die ingekorte versie al gelezen? ;-) Mijn fascinatie voor het boek is net zo groot, en ooit heb ik er wel stukjes in moeten lezen, ivm colleges Keltisch. Daarna helaas nooit meer aan toegekomen. Dat zijn van die boeken "die komen nog wel eens..." ;-)

21 april 2009 om 08:21  
Blogger Lizet Kruyff zei...

Niet helemaal gelezen, wel op onderwerpen waar ik op dat moment mee bezig was. Grijp het regelmatig als soort naslagwerk. Inmiddels is er natuurlijk wel veel veranderd in de manier waarop we naar andere volken kijken. Heilige bomen zijn een soort hobby en daarover kun je veel lezen bij Frazer.

21 april 2009 om 09:06  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

<< Homepage