zondag, februari 20, 2011

Macedoine de Legumes


Op de achtergrond van alle opstanden in het Midden-Oosten beweegt zich het protest van de moslimgemeenschap in Macedonië. In het fort van Skopje heeft ooit een kerk gestaan, en daarvoor - gezien de ligging - waarschijnlijk nog wel een ander religieus bouwwerk. Er zijn plannen gemaakt om een museum-kerk op de oude plaats op te richten, waar archeologische vondsten tentoongesteld kunnen worden. Maar dat vinden de moslims een provocatie. Het zou betekenen dat de overheid een puur-christelijke staat wil. Maar het zou dus geen gebouw met een religieuze functie zijn, slechts een museum. Vechtende mannen, doden, gewonden, knokken en stenengooien en steekpartijen.

Het bericht deed me denken aan het recept Macedoine en Macedonia, de een met verschillende soorten groente de ander dito met fruit. Fijngehakt, of van zichzelf klein. Altijd heerlijk gevonden, mits vers bereid. Het woord 'macedonia' of 'macedoine' staat dus voor een bereidingswijze, zoals julienne, jardinière. Het verhaal wil dat aan het eind van de 18e eeuw dit woord populair werd, als eerbetoon aan het rijk van Alexander de Grote, dat uit veel verschillende volken bestond. Of directer, het Macedonië dat zijn vader bijeenbracht, en dat uit allerlei verschillende (stads)staatjes bestond. Een samengesteld allegaartje dus. Niets veranderd sinds die tijd?
De Macedoine de Legumes kun je koud of warm eten, in het eerste geval met mayo, in het tweede geval met boter. Hier een recept uit de Larousse.

Macedoine de legumes

Hak worteltjes en meiraapjes in kleine stukjes ter grootte van een erwt. Neem korte punten van groene asperges. Neem flageolets en snijdt die in ruitvorm. Kook al deze groente apart in licht gezouten water gaar en ook wat jonge erwten. Laat ze uitlekken en verwarm ze daarna samen met een klont roomboter. Voeg naar smaak peper en zout toe.

Om het jezelf gemakkelijk te maken: ik zou die flageolets gewoon heel laten, die zijn best klein genoeg. En als je lui bent en een blikje flageolets gebruikt, dan zou ik de rest van het spul niet in zout water koken, en zeker geen zout toevoegen aan het eind van de bereiding.

Het plaatje is van Macedonian Archaeology, de reconstructie van een Neolithisch dorp.

Morgen verder!

Labels:

0 reacties:

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

<< Homepage