woensdag, september 25, 2013

Vork met Verhaal

 Waar buigen Henk en ik ons over? Dat is de vork, waarmee de kruidenkaas werd geprakt. Een oude, ooit verzilverde vork, met een nummer achterop en een scheve tand. Een vork uit de keuken van mijn moeder. Hij was er altijd en werd altijd gebruikt, ook voor van alles waar vorken niet voor gebruikt dienen te worden. Zoals het openen van blikjes, het prikken van gaatjes in een melkdop, het onder de kast vandaan vissen van weggerolde doperwtjes of kapucijners. Bedenk het maar, de vork was er goed voor. Hoe kwam die vork in mijn moeders keukenla?
Vlak na WO II ging mijn moeder met het vrouwenkorps KNIL naar Indonesië. Vóór de oorlog had ze een jaartje medicijnen gestudeerd, dus het werd de medische dienst. Ze ging naar de Oost om te kijken of haar verloofde nog leefde en hoe het met de familie daar stond. Mijn moeder zou in september 1940 met de handschoen trouwen. Maar ja, daar kwam de bezetting tussen en vijf jaar lang kon ze het land niet uit. Dus bleef het bij dromen.
Op de boot naar Indonesië kreeg ze het bericht dat haar verloofde al in de eerste oorlogsdagen door de Japanners was vermoord. Hij zat op één van de schepen met vluchtelingen richting Australië die platgebombardeerd werden. Het leven gaat verder, op de boot ontmoette ze mijn vader, een verzetsheld, dus heel romantisch. In 1947 trouwen ze en ze betrekken een officierswoning, zoals dat hoort. De buurman bleek Raymond Westerling te zijn en al gauw kreeg moeder door waarom het huis al zo lang leegstond. Westerling had de merkwaardige gewoonte om bij het krieken van de dag zijn rekruten in de tuin te trainen. Met luide stem. 'De boom in, snel de boom in allemaal'. Zonderling was een passender achternaam geweest. Mijn ouders schrokken er steeds weer wakker van.
Mijn moeder ging tuinieren, vooral om groente en fruit te kweken. Want er was nog zo weinig te krijgen. Bij het tuinieren groef ze de vork op. De rest van het bestek was er niet, of was al weer opgegraven. Die vork heeft ze al die jaren meegesleept over de wereld. Nu woont hij bij mij in de keukenla. En wordt gebruikt voor alles waar vorken wel of niet voor bedoeld zijn.

Weet iemand waar dat nummer op de achterkant op slaat? 37743

Labels: ,

2 reacties:

Blogger Madame Charlotte zei...

Wat een mooi verhaal!

25 september 2013 om 09:42  
Blogger Lizet Kruyff zei...

Dank je, Charlotte, mijn moeders leven is een film waard.

25 september 2013 om 10:08  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

<< Homepage