zaterdag, juli 11, 2015

Aalbessen - beetje geschiedenis

Veel van ons lekkere eten komt uit zuidelijker streken. Maar de aalbes is waarschijnlijk een cadeautje van de Vikingen. In ieder geval kom ik ze niet tegen bij Anthimus in de 6de eeuw, of in de boeken over het voedsel van de Angelsaksen.

De oudste schriftelijke bronnen over aalbessen in ons cultuurgebied dateren uit de vijftiende en zestiende eeuw. De in Mechelen geboren Rembert Dodoens (1517-1585) noemt de Roode Aelbesien ook Besiekens over Zee, hetgeen iets over de herkomst zou kunnen zeggen. Het is overigens een letterlijke vertaling van de Latijnse naam Grossularia transmarina. Zou dat dan toch naar een import door de Vikingen verwijzen? Over welke zee hebben we het? De Noordzee? Via Engeland?

De oudste tot nu toe bekende detailbeschrijving is te vinden bij Vlaamse geneesheer en botanicus Matthias de l'Obel (ook wel Lobelius genaamd) in zijn Kruydtboeck oft Beschrijvinghe van allerleye Ghewassen, Kruyderen, Hesteren ende Gheboomten, dat hij samen met Christoffel Plantijn in 1581 uitgaf.
'De Swerte Aelbesie groeit langs de Dijle tussen Mechelen en Leuven'. De soort werd volgens hem gekweekt in de omgeving van Ieper en andere plaatsen in West-Vlaanderen.

Bomen- en struikendeskundige Bert Maes stelt dat het inheemse karakter van de aalbes onderstreept wordt door de grote schare ongewervelde dieren die er van afhankelijk zijn voor hun voortbestaan.
Nachvlinders als de bonte bessenvlinder,de bessentakvlinder, de hopdwergspanner, de zwarte w-vlinder en het mugvlindertje.

Labels: , , ,

0 reacties:

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

<< Homepage